Sport in Tilburg
»
»

Sporter in beeld #9 Het bijzondere verhaal van Muharrem

28-9-2018 13:19:00

Sporter in beeld #9 Het bijzondere verhaal van Muharrem

Tweede van links, in zwart shirt en lange zwarte broek is Muharrem.

In deze rubriek maak je kennis met verschillende sporters in Tilburg. Variërend van een zwemmer, schaatser of hockeyer, of juist een deelnemer aan een hardloopevenement in Tilburg. Vandaag staat Muharrem, ook wel bekend als Meli, in de spotlights. Een bokser met een heel bijzonder verhaal.

"Ik ben Muharrem Klinaku, ik ben geboren in Kosovo maar ben in 1998 naar Nederland gevlucht. Sinds 2012 heb ik een Nederlands paspoort. En ik heb, zoals je ziet, geen benen meer. Die ben ik op 11-jarige leeftijd verloren tijdens de oorlog in Kosovo. Ik heb veel operaties moeten ondergaan daarna. Op mijn 15e kreeg ik protheses. Toen we in Nederland waren volgden meer operaties. Ik was zwaar depressief. Door het feit dat ik geen benen meer had, en door wat ik allemaal had meegemaakt. Die depressie is lang aangebleven.

Maar in 2015 veranderde dat langzaam. Ik kreeg toen een nieuwe begeleidster en hulp van de gemeente. Ik ben verhuisd naar de Heyhoef en sindsdien gaat het veel beter. Hier doe ik nu vrijwilligerswerk bij ContourdeTwern en heb ik veel sociale contacten. In de wijk hebben veel mensen mij geholpen. Mensen respecteren mij als mens en zien me niet als iemand met een handicap. Daar word ik blij van. "

Stress en agressie kwijt door boksen
"Ik ben altijd een agressief mannetje geweest. Wist ook niet goed hoe ik met mijn depressie moest omgaan. Op straat ben ik vorig jaar Debby (Buurtsportmedewerker) tegen het lijf gelopen. We hadden een woordenwisseling, maar daarna voelde ik me er schuldig over. Toen ik haar de volgende keer tegen kwam heb ik mijn excuses aangeboden. Daarna raakten we aan de praat. Ze zei dat ik mijn agressie wellicht kwijt kon in boksen, dat dat wel een sport voor mij was. Ik dacht: Ben je gek? Hoe moet ik dat doen met twee protheses? Maar Debby heeft me toen gekoppeld aan Ben (sport- en beweegcoach binnen het Sportbedrijf) en ook hij stelde voor dat ik ging boksen. Hij zocht vervolgens naar een boks aanbieder die bij me paste; hij heeft met enkele trainers gepraat en een bij 'the Punch' kon ik uiteindelijk terecht. Hier heeft Ben samen met trainer Harold gekeken naar de manier van trainen en begeleiden. Inmiddels ga ik zelfstandig. Boksen helpt me in mijn verwerking van wat ik allemaal heb meegemaakt. Iedereen zegt dat ik rustiger ben geworden sinds dat ik boks. Ik kan mijn emotie en agressie kwijt en door het boksen ben ik mijn stress verloren.

Naast het boksen zwem ik ook. Dat doe ik nu al 4 jaar, met de Meedoenregeling van de gemeente. "

Toekomstdroom
"Soms bedenk ik me 'hoe kan ik nog in leven zijn', als ik bedenk wat ik heb meegemaakt. Vijf jaar geleden hoefde ik niet meer te leven. Nu ben ik blij dat ik leef, dat ik sport, ben ik blij met Tilburg en de mensen hier. De gemeente en de mensen hebben mijn leven gered. Ik ben een ander mens geworden. Ze hebben mij geholpen en nu wil ik ook iets terug doen. Ik denk nu positiever en kijk naar de toekomst. Ik wil nu ook mensen helpen. Mijn droom was altijd gehandicapten helpen. Lichamelijk en psychisch, net als ik. Ik zie genoeg mensen op straat die het zwaar hebben. Die niks meer doen. Mijn hart huilt dan. Ik weet hoe het voelt om op dat punt te zitten, dus wil hen graag helpen.
Ik hoop dat ik, door te laten zien dat ik met twee protheses wel kan zwemmen en boksen, anderen hoop kan geven. Hen laten zien dat alles mogelijk is."

 

meer over
Medewerker aan het woord #10
Inwisselen budget Meedoenregeling 2018